Doopsgezinde Gemeente Apeldoorn en OmgevingPaslaan 6 - 7311 AK Apeldoorn |
||
|
Erediensten - Bijeenkomsten
Agenda Nieuws Van de Voorzitter Van de Kerkenraad Van de Predikant Van de Zusterkring Van de Broederkring Jonge Vrouwen Mennokoor Project Georgië Bijzondere bijeenkomsten
|
MENNONITISCHE GEMEINDE BECHTERDISSEN
Op zondag 30 mei kwamen vijftien broeders en zusters uit Bechterdissen in onze kerk in Apeldoorn. Zij brachten ons een tegenbezoek nadat een jaar geleden ongeveer 25 leden van ons naar deze Duitse Gemeinde waren getogen. Het werd een bijzondere tweetalige dienst. De liederen hadden om en om een Nederlandstalig en een Duitstalig couplet, de Bijbelteksten werden in het Nederlands gelezen en Waldemar sprak de overdenking in het Duits. Het was heel aardig om onze predikant in zijn moerstaal te horen, af en toe zoekend naar het juiste woord. Zo vernederlandst ben je dus al, Waldemar! werd ook opgemerkt door een van de Duitse gasten.
In de open ruimte vertelden twee van de gasten over de groei en bloei van hun Gemeinde van 700 leden en de talloze activiteiten daar; zo heb je de groep van Bibelentdecker. De oudste Mennonieten uit Bechterdissen komen oorspronkelijk uit Rusland, een aantal komt uit Paraguay.
Waldemar Epp vertelde over de geschiedenis van het Broederschapshuis, de Gemeentedagbeweging en de Woodbrookers. Het was een boeiende en gezellige dag. Hiermee werd ook de basis gelegd voor een bezoek van Apeldoorn aan Bechterdissen volgend jaar. Het bezoek werd besloten met het gezamenlijk zingen, onder piano- begeleiding van Harry van Veen, van ‘Nu wij uiteengaan, vragen wij God’: ‘Geh mit Gott! Vaya con Dios en a Dieu!
Na de dienst reden we door de bossen en over de heide naar Elspeet. Daar hadden we een lunch in Mennorode, een mooie gelegenheid om elkaar nader te leren kennen. André Maris In memoriam Anne Friederike Hermine Lourens-Schagen - Ineke - 19 mei 1924 – † 8 mei 2010 Er is mij gevraagd iets te zeggen over onze zuster Ineke Lourens, zoals we haar in onze gemeente hebben gekend. Daarbij wil ik uitgaan van een tekst die soms boven een rouwadvertentie in de krant staat, met een kleine variatie mijnerzijds: “Herinner mij, niet in mijn donkere laatste jaren, herinner mij in de stralende zon, in de jaren dat ik alles nog kon”. We hoeven de donkere dagen niet dood te zwijgen maar hier in het midden van haar gemeente, zou Ineke beslist het liefst worden herdacht “in de stralende zon, toen zij alles nog kon”. Want Ineke was een sterke vrouw, die zich niet gauw zou laten kennen als het haar tegen zat.- daar was zij te fier voor. Nu willen we Ineke herdenken zoals zij was in de jaren dat zij haar beste krachten aan haar (en onze) Doopsgezinde Gemeente kon wijden, een goed aantal jaren als voorzitter van onze kerkenraad. Een paar jaar heb ik Ineke in die hoedanigheid leren kennen en waarderen, toen ik als secretaris de kerkenraad binnenkwam. Ik ervoer al gauw dat Ineke geen vrouw was van “prietpraat”. Ze zei altijd zonder omwegen waar het op stond en stelde dingen niet mooier voor dan ze waren. Ze was heel direct. Een klein voorbeeld: kerkenraadsvergaderingen plegen nogal eens uit te lopen in tijd – soms tot in de kleine uurtjes - doordat er soms gezellig wordt uitgewijd over zaken die met de “agenda” weinig van doen hebben, en dat vaak al aan het begin van de vergadering. In de tijd dat Ineke de scepter zwaaide, kréég men die kans niet; dan was het “Mensen, zullen we ons nu eerst aan de les houden? Dan kunnen we na het afwerken van de agendapunten altijd nog even napraten voor de gezelligheid”. En alles altijd op een gedecideerde toon, die nooit kwetsend was, maar ook niet mis te verstaan, want Ineke had een natuurlijk gezag. Ik heb haar zeer kunnen waarderen en er was altijd een goed overleg mogelijk En: ze had gevoel voor humor! De diepste indruk die Ineke bij de gemeente heeft achtergelaten dateert uit de tijd van de brand in 1987, die veel schade heeft toegebracht aan het interieur van de kerk. Een brand die veroorzaakt was door werkzaamheden aan het dak met een brander, terwijl er een harde wind stond. De materiële schade was enorm. Het was Ineke die er tot het uiterste voor heeft gevochten (tot aan de rechtbank toe!) om de schade verhaald te krijgen. Het is haar gelukt! (Er is beslist een clevere advocaat aan haar verloren gegaan). Ere wie ere toekomst! Ineke én Marten, haar echtgenoot, hebben zich jarenlang met hart en ziel voor onze Doopsgezinde Gemeente ingezet, wij herdenken hen beiden met grote dankbaarheid en respect. Op vrijdag 14 mei namen we tijdens een dienst in onze kerk, waarin ds.Epp voorging, afscheid van Ineke, waarna de bijzetting plaats vond op de Gemeentelijke Begraafplaats te Wenum. Marijke de Leeuw
In memoriam Herman Koopman 29 augustus 1940 – † 24 mei 2010 “Wilskracht, vastberadenheid, doorzettingsvermogen en een positieve instelling waren jouw kenmerken en staan normaal garant voor succes, toch hebben wij je verloren”, stond er boven de rouwbrief. Na een lange periode van afnemende gezondheid heeft Herman, en met hem zijn familie, de strijd op moeten geven. In de uitvaartdienst op 29 mei in de Paslaankerk o.l.v. Ds. Epp, werd Psalm 121 gelezen, dezelfde die 45 jaar geleden bij het huwelijk van Herman en Stijn uitgesproken werd en waarin vertrouwen spreekt op de hulp van God: De Heer houdt de wacht. Elni Vaassen, dirigent van het Mennokoor, zong: “Stay with me till the morning”’ Herman is 40 jaar actief geweest in het onderwijs als leraar geschiede- nis, eerst aan de van Kinsbergen MAVO, daarna aan de Koninklijke Scholen Gemeenschap; nadat hij met VUT ging, zat hij niet stil, maar pakte allerlei werkzaamheden op. Ds.Epp sprak in zijn overdenking hoe God in ieder mens geschiedenis maakt en hoe belangrijk het is die geschiedenis door te geven aan de familie. Herman heeft hen met elkaar verbonden; hij was zeer trots op Stijn, hun kinderen en kleinkinderen. Herman stamde uit een doopsgezinde familie en hij heeft verschillende keren deel uitgemaakt van de kerkenraad van onze gemeente; daarnaast was hij actief bij verschillende activiteiten, zoals de succesvolle bazaars; hij bleef meelevend op afstand. Velen woonden aansluitend de crematieplechtigheid bij in het crematorium te Dieren. We zullen Herman missen en we wensen Stijn, kinderen en kleinkinderen Gods kracht en ook de moed om zonder “hun rots in de branding”verder te gaan. IdV
LFDZ Op dinsdag 9 februari 2010 vond de Open studiedag van de LFDZ (Landelijke Federatie van Doopsgezinde Zusterkringen) in onze kerk plaats. Er worden 5 van deze studiedagen gehouden, in verschillende regio’s. Naar Apeldoorn kwamen 22 zusters uit o.a. Deventer, Zutphen, Almelo, Enschedé, Zwolle en Meppel. Het (jaar)thema was: “Aandachtig leven, water in wijn veranderen” en de (in)leider was Ds. Thijn Thijink-van der Vlugt. Gewerkt werd o.a. met psalm 103 in de woorden van de Naardense Bijbel (vertaling van Pieter Oussoren uit 2004) en de Nieuwe Bijbelvertaling. Andere gesprekspunten waren: Wat is een gezonde gemeente, Wat geloven wij en Vredestichten, wat kan ik er aan doen? Er werden tussen door vele mooie liederen gezongen. Conclusie van ondergetekende: een nuttige en aangename dag waarin veel, soms wel “zware” onderwerpen aan de orde kwamen, uitstekend geleid door Ds. Thijn Thijink en Zr. Antje de Vries. Veel dank aan de Apeldoornse zusters en “jonge vrouwen” voor hun hulp bij o.a. tafels sjouwen en catering! IdV WERELD BROEDERSCHAPDAG 24 JANUARI 2010
Ondanks sneeuw, gladde wegen en ander ongemak hadden veel mensen de tocht vanuit Deventer en Zutphen naar Apeldoorn gewaagd. Hulde! De predikanten van de drie gemeenten (resp. Jelmer Koornstra, Akke- Clara Thimm en Waldemar Epp) hadden met hulp van gemeenteleden uit de drie gemeenten een aansprekende dienst voorbereid, met als thema: “Doorgaan met samenleven in het spoor van Jezus Christus”. De collecte voor de slachtoffers van de aardbeving op Haïti bracht ca. € 375.- op. De dienst werd afgesloten met een canon: “Jouw hand helpt mij op te staan, jouw voet helpt mij verder gaan en in jou klopt het hart van mijn bestaan”. Heel waardevol om elkaar op deze manier weer te ontmoeten.
In de "Open Ruimte" werden de aanwezigen opgeroepen om in kleine kringen van gedachten te wisselen over de gelezen teksten en de overweging. Het geheel was een zeer geanimeerde bijeenkomst. | |