Doopsgezinde Gemeente Apeldoorn en Omgeving
Paslaan 6 - 7311 AK ApeldoornAgenda
Nieuws
Van de Voorzitter
Van de Kerkenraad
Van de Predikant
Van de Zusterkring
Van de Broederkring
Jonge Vrouwen
Mennokoor
Project Georgië
Bijzondere bijeenkomsten
NACHT VAN HET VUUR
Op zaterdagavond 22 mei 2010 was de nacht van het vuur in Apeldoorn. Samen met Marian was ik bij de viering van de Oecumenische Basisgemeente Apeldoorn om 21.30 uur in onze eigen kerk aan de Paslaan. Later vernam ik dat Karel de Vries er in de vroege viering bij was geweest.
Bijzonder om in onze eigen kerk een andere dienst (in de woorden van de Basisgemeente ´viering´) mee te maken. Om te beginnen is het even zoeken naar een plekje voor de fietsen, zo vol is het. We worden vriendelijk begroet bij het betreden van de kerk en krijgen een liturgie. De stoelen staan in een hoefijzervorm opgesteld, met de open zijde naar de grote tafel gericht. Rechts staat de piano klaar en een koor van zes mannen en twaalf vrouwen ondersteunt de liederen die we met z´n allen zingen. Dat geeft schwung, een krachtige ondersteuning. Er klinkt af en toe ook dwarsfluit, klarinet en een trommel.
Na een welkomstwoord komt Kees Posthumus op. Hij vertelt in eigen woorden het bekende Pinksterverhaal uit Handelingen 2, op een levendige manier, maar zeker niet popi-jopie. Zijn verhaal wordt telkens onderbroken door een lied dat we met ons allen zingen. Een van de liederen die we zingen is het bekende ´Laudate omnes gentes´ achtereenvolgens in negen verschillende talen. Tenslotte mogen we zelf een taal kiezen. Zo zingen we met elkaar het lied nog eens in allerlei talen door elkaar heen. Past mooi bij het verhaal van al die verschillende mensen die elkaar uiteindelijk verstaan. Daarna worden zeven kaarsen in verschillende kleuren aangestoken; zeven teksten klinken rond de gaven van de Geest, denk aan kennis, wijsheid enz. Heel intens, een soort gebed. Na het slotlied ´Kom Schepper Geest´ wordt een Ierse zegenwens gesproken.
Na afloop drinken we een kopje koffie met elkaar. Voor mij een inspirerende kennismaking met de mensen van de Oecumenische Basisgemeente. Ik verheug mij op nieuwe ontmoetingen en ook samenwerking. Wie weet bij het Dopers Café en bij vieringen.
André Maris
HEILIG
Bij een woord als “heilig” dacht ik vroeger aan heilige boontjes die meenden bovenmenselijk goed te zijn. Zowel in de les van Gerke van Hiele als bij Wieteke van der Molen hebben we het over “heilig” en “De Heilige Geest”. (Hebben die twee dat afgesproken?) Wat opvalt is dat velen van ons aureooltjes en vrome gezichten uit de kunstgeschiedenis noemen. Daarnaast blijken wij sinds de Reformatie ook getekend door de verwerping van het Roomsche heilige gedoe. Nadat we onze meningen hebben gegeven, toetsen we onze reacties aan die ene tekst waar alles op teruggaat: de Bijbel. Eén van de beginpunten van de Reformatie is immers de idee van Sola Scriptura (de tekst alleen). Terzijde: over de Doperse martelaren werd gezegd: ‘Ze hebben de bijbel opgevreten.’ Bij Piet Visser hadden we het hier al over. Zij lazen allemaal het Evangelie, niet een catechismus, noch leerstellingen. Van Doopsgezinden nu wordt echter vaak gezegd dat ze de bijbel niet lezen.
Waar is het dan misgegaan? Vraag ik mij af.
Onze lessen zijn opgebouwd volgens een vast stramien. Leren is namelijk niet alleen kennis opdoen, we leren ook doordat we uitgedaagd worden, uitgedaagd om onze noties en ideeën te vergelijken en te toetsen aan andere opvattingen. Pratend over de “Heilige Geest” komen we tot het inzicht dat het al Pinksteren is vanaf Genesis 1, waar de Geest Gods over de wateren zweeft, een scheppende en herscheppende kracht, geestkracht. De Heilige Geest als Tom Tom.
Zoals gewoonlijk keer ik huiswaarts met het gevoel dat ik in dit weekend niet alleen kennis heb opgedaan, maar vooral gevoeliger word voor begrippen die ik voorheen – op zijn best – raar vond. Ik hoef niet bang te zijn dat ik door weten niet meer verwonderd kan zijn. Leve het wonder!
André Maris
Censor in de kerk
De Katholieke kerk is volop in het nieuws: op grote schaal pedofilie door priesters, maar geen hostie voor gelovige homo´s. De leiding van deze Kerk (inderdaad: met een hoofdletter) is het contact met de gelovigen en met de werkelijkheid helemaal kwijt. En dan is er ook nog een censor die kerkelijke liederen welke door de gelovigen met plezier gezongen worden, verbiedt.
Wat prijs ik mij gelukkig dat we in onze Doopsgezinde kerk zelf mogen bepalen welke liederen we mooi vinden en zingen. Ik moet er niet aan denken dat iemand, een ambtenaar of een gemijterde meneer vanuit den Hoge, liederen die wij met overgave zingen zou verbieden. Maar in het aloude hiërarchisch georganiseerde Roomse instituut gaat het niet om de mensen, maar om de Leer. Wat een pretentie en betweterij. En dat in een tijd dat het ene schandaal op het andere volgt. Ik wens vooral deze gelovigen sterkte.
André Maris
Familie
Al die geslachtsregisters in de bijbel, ik heb ze altijd saai gevonden en dus overgeslagen. Maar wat zeggen ze eigenlijk? Wat betekenden die verhalen toen, met welke bedoeling werden ze 2500 jaar geleden geschreven? En wat hebben deze verhalen ons nu te vertellen? Met Noach mocht de mensheid het opnieuw proberen. We stammen allemaal van hem af, via zijn drie zonen Sem, Cham en Jafet. (Hé, zowel Israëlieten als Filistijnen/Palestijnen zijn Semieten, van Sem). We zijn allemaal één familie, is de boodschap, ook al zijn we soms vijanden die oorlog voeren. En er zijn altijd oorlogen gevoerd. In die tijd een moderne boodschap en nog steeds actueel. Dat is toch wat anders dan dat de vijand ontmenselijkt wordt.
De ander ontmenselijken deden onze doperse voorouders niet direct, maar ruzie maken konden ze wel. Elkaar verketteren, ban en mijding waren aan de orde van de dag in de 16e, begin 17e eeuw. Het ging heus niet altijd om de interpretatie van de Schrift. Vanwege de aankoop van een huis splitsten in Franeker de Vlamingen in twee groepen: de Huyskoopers en de Contra-Huyskoopers. En in het Haarlemse werden de Borstentasters verbannen. Onze doperse familie toont een rijke geschiedenis, waarbij soms het schaamrood naar de kaken stijgt. Maar aan de andere kant toch ook heel menselijk.
Onmenselijke, sombere beelden, een voor een noemen we onze associaties bij Het Laatste Oordeel. Zijn er überhaupt vrolijke beelden? vraagt iemand. Een paar anderen, waaronder ik, voelen meer voor de idee dat je je eigen oordelen tegen het licht houdt en dat je kunt bijsturen, een weg naar iets positiefs. Na deze, soms emotionele, inventarisatie lezen we Matteüs 25, vanaf vers 31. De dreiging en intimidatie brokkelen af; we zien barmhartigheid en ‘eeuwig leven’, als een soort kwaliteitsbegrip. Hebben we met deze tekst Het Laatste Oordeel weer vermenselijkt? De cursusgroep lijkt meer en meer een familie te worden.
André Maris
Fotoverslag Voorjaarsledenvergadering van zondag 21 maart 2010
 Leden van de DG-Apeldoorn e.o. |
De Kerkenraad, DB : voorzitter br. Martin Maassen, secretaresse zr. Ineke de Vries, penningmeester br. Karel de Vries |
 
De scheidende secretaresse zr. Ineke de Vries en de nieuwe secretaris br. André Maris |
 
Ds. Waldemar Epp geeft een toelichting op het nieuwe beleidsplan en br. Albert Diekema verantwoordt de taak van de financiële adviescommissie. |
 
Oud-voorzitter van de Kerkenraad, br. Pieter Kat praat over o.a. het project in Tbilisi (Georgië) en br. Harry van Veen wordt bedankt voor zijn vrijwillige inzet als organist. |