> nieuws

Nieuws

 
7 april 2021

Pastorale brief 15 - Rien Poortvliet

Ik heb de hond geborsteld. Dat mocht ook wel want ik was er de afgelopen weken niet aan toe gekomen.  En eigenlijk moet het minstens twee keer per week.
Ik doe dat bijna altijd tijdens een wandeling. Ik laat Saba dan op een bank klimmen. Dan kan ik er makkelijk bij. Toen we haar net hadden mocht dat niet. Ze was één en al wantrouwen en borstelen is toch wat pijnlijk. Nu laat ze steeds meer toe. Het vertrouwen is gegroeid. Dat is mooi.
Bij het borstelen komt er veel haar los, heel veel haar. Het grootste gedeelte waait de natuur in, een deel blijft aan mijn kleren plakken en nog een kleiner deel blijft plakken aan de bank. Dat verwijder ik altijd na het borstelen want anders kunnen mensen daar niet meer zitten.
Maar het gaat me nu om het gedeelte dat de natuur in vliegt. Ik reken erop dat een deel van die haren terecht komt in een vogelnestje. Achter ons huis (als ik Saba daar eens borstel) vechten de vogels er bijna om. En als ik daaraan denk, vogelnestjes, natuurhuisjes dan springen mijn gedachten altijd naar het boek van Rien Poortvliet ‘de vossen hebben holen’.  Daarin staan van die mooie natuurtekeningen. Daar kan ik van genieten. Het is vast geen echte kunst maar ik vind het mooi. 
Rien Poortvliet. Mijn vader las mijn zoons altijd voor uit ‘De kabouter’. En omdat mijn jongens niet konden lezen verzon mijn vader er van alles bij. Ik heb het boek geërfd. Een mooie herinnering.
Maar Poortvliet tekende ook ‘hij was een van ons’. Met tekeningen uit het leven van Jezus. Schetsen bij verhalen uit de Bijbel. Maar nu gaat het me niet om de plaatjes. Hoe mooi ook. Maar om de titel.
Hij was een van ons. Prachtig toch. De gedachte dat Jezus een mens was, en dus ook weet hoe het is om mens te zijn. Ik ga niet in op theologisch gedoe als de twee-naturen-leer. Helemaal God en helemaal mens. Nee, hij was ‘een van ons’. 


Er is een verhaal van een klooster dat leegloopt. De sfeer is weg, de monniken worden oud, het lijkt nooit meer goed te komen. De abt zoekt raad bij een wijze Joodse rabbi. De twee hebben een week lang goede gesprekken maar raad geeft de rabbi niet.  Wel zegt hij bij het vertrek van de abt dat hij als rabbi het gerucht heeft gehoord dat Jezus in het klooster is komen wonen. De monniken zijn bij thuiskomst van de abt wat teleurgesteld. Maar de abt vertelt ook nog het gerucht dat de rabbi hem vertelde. En het klooster leefde op. Want elke monnik dacht van de ander dat die misschien Jezus wel kon zijn. Ze deden weer hun best voor elkaar. Er kwam nieuw elan, een betere sfeer en het trok weer mensen aan.
En laat ik nou gehoord hebben dat Jezus zijn intrek heeft genomen in Apeldoorn………..
Nou, dat misschien niet, maar,  HIJ WAS EEN VAN ONS !!!


Terug
 
Meer informatie   ANBI-register Doopsgezinde Gemeente Apeldoorn
contact maandblad privacy
routebeschrijving nieuwsbrief disclaimer
veelgestelde vragen inloggen colofon
2021 Doopsgezind.nl