> nieuws

Nieuws

 
3 augustus 2021

Pastorale brief 31 Olympische sportverhalen

Ik was 13 of 14 toen midden in de nacht de wekker ging. Het was 3 uur. Cassius Clay/Muhammad Ali moest boksen tegen Joe Frasier. Het ging om de wereldtitel en het gevecht werd rechtstreeks uitgezonden. Samen met mijn grote broer zat ik slaperig voor de televisie. Een unieke herinnering hoewel ik helemaal niet van boksen houd. 
Nu word je doodgegooid met sport op de tv. Betaald, of niet betaald, heel veel wedstrijden zijn live te volgen. Zo ook de olympische spelen. Gelukkig (nog) niet achter een betaalzender. Ik kijk veel, ook nog van die programma’s die achteraf nog uren vol kunnen praten over de geleverde prestaties. Vaak is het geklets in de ruimte maar soms hoor je er ook iets moois.
Bij het hoogspringen gebeurde er dit jaar iets heel bijzonders. De wedstrijd kende twee winnaars. Ik ga niet alles uitleggen maar dit is heel uitzonderlijk.  De Italiaan Gianmarco Tamberi en de Qatarees Mutaz Essa Barshim stonden na de laatste sprong gelijk. Ze kozen ervoor om allebei goud te krijgen in plaats van door te springen tot er een winnaar was. Nog mooier is eigenlijk de geschiedenis van deze twee hoogspringers. Het zijn twee vrienden. De Italiaan was zwaar geblesseerd geweest. Hij was depressief omdat het hem maar niet lukte om weer op nivo te komen. Toen heeft de Quatarees hem door zijn depressie geholpen en hem geholpen om weer terug aan de top te komen. En nu wonnen ze samen goud. Kijk dat is mooi. Dan kan Johan Derksen wel zeggen dat dat geen topsportmentaliteit is. Hij kan beter zijn grote beledigende mond houden en met veel respect zwijgen over twee vrienden die elkaar door dik en dun helpen.
In ‘Tokyo vandaag’ was deze gebeurtenis aanleiding voor een verhaal over de polstokhoogspringwedstrijd bij de spelen in 1936 in Berlijn. Na een heroïsche strijd die tot diep in de avond duurde won een Amerikaan goud. Twee Japanners eindigden met zilver en brons. Deze twee vrienden hadden dezelfde hoogte gesprongen. Ze weigerden om tegen elkaar verder te springen. Toen besloot de Japanse bond dat de een zilver kreeg en de ander brons. Degene die ziver kreeg had een foutsprong minder. 
Voor de twee vrienden maakte het niet uit. Ze gingen naar een edelsmid. Die zaagde beide medailles door en smeedde de helften weer aan elkaar. Zo kwamen er twee unieke medailles, half brons, half zilver. (zie foto).  Dat is voor mij pas een sportieve vriendschap. Dat zijn twee echte winnaars. Daar kunnen wij nog veel van leren met Johan Derksen voorop.


Terug
 
Meer informatie   ANBI-register Doopsgezinde Gemeente Apeldoorn
contact maandblad privacy
routebeschrijving nieuwsbrief disclaimer
veelgestelde vragen inloggen colofon
2021 Doopsgezind.nl