> nieuws

Nieuws

 
25 april 2022

Pastorale brief 12 - In vermaak of verdriet ..

Het weekend voor Pasen was ik met een groep jongeren op kamp. En leiding natuurlijk, op Ameland. De leiding bestond (ook) dat weekend uit 50-plussers. En het is fijn dat die mee willen maar ik hoop dat de tijden keren en er ook jonge mensen tussen de 25 en 35 jeugdwerk gaan doen. Dat bedoelde ik ook met de ‘tussengeneratie’ in de vorige brief. Niet de betrokken ouders die hun kinderen stimuleren om mee te doen.  Maar die jonge dertigers die wel verdwenen lijken te zijn uit de traditionele kerken. Jammer, want het geloof heeft veel te bieden.
Nou stoppen met treuren, oppakken.  Er zijn nog jongeren !!  En ook onze jongeren willen graag een keer op kamp dus dat moeten we dan ook maar eens gaan doen.
Ik was dus op kamp. Superleuk en zeer vermoeiend. En als ik dan even niet gestoord wil worden dan steek ik een pijp op of een sigaartje aan.  Ik ben geen echte roker maar dit zijn wel echt momenten om even 10 minuten rust te hebben.
Gek eigenlijk hoe genen toch werken.  Toen ik een jaar of 25 was,  in mijn studententijd,  kocht ik een pijp. Mijn eerste. Voor mijn image. Deelnemers van de zeilkampen van de AKC zagen door die pijp in mij, onterecht,  een ervaren zeiler. Dat was ik niet.  Toen ik thuis kwam met die eerste pijp bleek dat mijn vader, toen hij een jaar of 25 was,  exact dezelfde pijp had gekocht. Wonderlijk.
Het thema van het kamp was ‘Wat geloof jij eigenlijk’.  De momenten van bezinning rond de maaltijden en de avondsluitingen kwamen ook vooral uit dit boek van Karel Eykman. Het boek is misschien mooi om aan kleinkinderen cadeau te doen. Het zijn verhalen en gedichten rondom thema’s als : ik geloof,  ik geloof in mezelf,  ik geloof in de ander, ik geloof in voorbeelden, in alle mensen, in de aarde.
De viering op dat kamp ging over ‘ik geloof in grote woorden als rechtvaardigheid, liefde, vergeving en hoop. Het laatste hoofdstuk is getiteld ‘ik geloof in God op mijn manier, daar ben ik vrij in’. Doopsgezinder kun je het bijna niet hebben. Hoewel….  het boek eindigt met het volgende (doopsgezinde?) gedicht :  

Waar is God

Als ergens iemand voor elkaar weet te krijgen
dat wie sterft van de honger
eten kan krijgen
en dat wie klem zit
toch vrijkomt
dat wie eruit ligt
er toch bijgehaald wordt
dat wie gebukt gaat
toch de rug kan rechten
dat wie alleen is
toch opgevangen wordt
en een kind op straat
wordt beschemd.
Dan kan God niet ver weg zijn.

Tenslotte… de titel van de brief verwijst naar het pijpenrek wat ik erfde van mijn opa. De spreuk daarop luidde : In vermaak of verdriet,  vergeet uw pijpje niet !!

Maar de tijden veranderen………


Terug
 
Meer informatie   ANBI-register Doopsgezinde Gemeente Apeldoorn
contact maandblad privacy
routebeschrijving nieuwsbrief disclaimer
veelgestelde vragen inloggen colofon
2022 Doopsgezind.nl